Wszystko zaczęło się w niedzielę a nawet dużo, dużo wcześniej...
Umówiłem się kiedyś ze znajomym lubującym się we wszelkich formach narciarstwa by dawał mi znać o akcjach na turach, to chętnie się dołączę.
Dostałem informację o akcji ale tak się złożyło, że nie dałem rady stawić się w wyznaczonym miejscu i terminie i wycieczka ruszyła bez mojego udziału.
Tydzień później - kolejna informacja o wyjściu - cóż nie wolno dać kolejny raz ciała bo mogę już nie otrzymać następnej propozycji (mawiają, że każdy sądzi po sobie ) więc "dopinam" harmonogram by stawić się w umówionym miejscu i czasie. Cel - bliżej nieokreślony w rejonie Pilska.
Ze spodziewanych czterech osób zrobiło się dziesięć.
Ruszamy więc z dołu w "średnich" warunkach by wraz z nabieraniem wysokości wkraczać w coraz to lepsze śniegi. Powyżej Miziowej nie działa już żaden wyciąg więc idziemy po dziewiczym puchu w średniej ilości około 60cm. Cel akcji - Kopa czyli nie do końca Pilsko.
Zjazd i do domu.
Pogoda tego dnia nie sprzyjała i nawet nie było chęci wyciągać aparatu z pożyczonego plecaka wyprawowego 10l, więc zrobiłem tylko jedno marne zdjęcie na podejściu nad Miziową.
   
Dobra, dobra ale miało być o poniedziałku...
Poniedziałek dzień wolny od pracy bo ma zawitać "fachowiec" by zlikwidować pewne drobne domowe usterki. Wczesna pobudka, przygotowania do przyjęcia wcześniej wspomnianego speca słynącego z punktualności niczym kolej transsyberyjska. Wybija godzina zero czyli 10. czasu polskiego telefon od specjalisty ale zamiast usłyszeć "jestem pod bramą" słyszę tralalala - jutro - tralalala...
Wiadomo, uwydatniła się żyła na czole i równocześnie z tym obudził się leśny wariat.
Telefon do pierwszej osoby zawsze chętnej na przeprowadzenie jakiejś szybkiej a zarazem agresywnej akcji - niestety praca nie pozwala akurat dziś. Pozostaje Asia mająca zajęcie ale też wiem, że kilku godzinowa przerwa dobrze jej zrobi...
Jest późno ale jedziemy z nartami do Korbielowa a przez szarą rzeczywistość przebija się słońce przypominające bardziej księżyc bo chmury wydają się nie do pokonania. Może wyżej będzie ładnie...
Około południa porzucamy samochód i zmierzamy w stronę Miziowej.
Herbata i dalej w drogę. Wczorajszy puszek już przemarzł i się zbił a leży na poduszce powietrznej utworzonej na borówkach więc zjazd będzie chyba trudniejszy choć poprzedni do prostych nie należał. Do połowy drogi przejechał ratrak co ułatwiło nam sprawę.
   
Dotarliśmy na Kopę...
Widoczność znacznie się pogorszyła w porównaniu do wcześniejszej
   
ale po pytaniu czy idziemy dalej czy może wracamy, usłyszałem idziemy dalej. Wiatr w połączeniu z opadem śniegu i mgłą wydawałoby się utrudniał orientację. Wcześniej, tuż przed Kopą spotkaliśmy anglojęzycznego piechura wracającego z Pilska i w chwilach gdy nie było widoczności pomiędzy tyczkami jedynie jego ślady potwierdzały właściwy kierunek. W końcu dotarliśmy do 5 Kopców i dalej kawałeczek Słowacją na właściwą górkę. Słowacja - inny kraj inne zwyczaje - tutaj tyczki przestały wystawać 2m ponad śnieg a wystawały jedynie nieliczne w porywach do 0,5m co w połączeniu z zamiecią a co za tym idzie zrównaniem ze śniegiem śladów naszego poprzednika wzbudziło działanie mojej wyobraźni. Chwilami myślałem nawet o zupie czosnkowej w przypadkowej kwaterze i porannym dymanku do auta przez Pilsko ale obeszło się bez... Kilka zdjęć adekwatnych jakością do zastanych warunków, powrót nad ostatni orczyk i dalej już zjazd pod parking...
Widoczność w rejonie szczytu:
   
Miałem kilka kosmatych pomysłów na uwiecznienie siebie wśród szczytowych rekwizytów ale poprzestałem na spokojnej fotografii:
   
W pewnym momencie pośród mgły zrobiło się jaśniej ale dziś Pilsko okazało się minimalnie za niskie by wybić się ponad mleczną rzeczywistość...
Takim sposobem dwa dni z rzędu było mi dane być w okolicy tej samej górki w Beskidzie Żywieckim.
Po szesnastej wsiadamy do samochodu i za trzy kwadransy jesteśmy w domu, już po zmroku.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 02-02-2010 12:24 AM przez Krzysiek.

A kto lubi?
Poniedziałki nawet w górach nie są przychylne - jak widać z powyższego - jednak bez wahania zamieniłbym biuro na mlekiem oblane Pilsko! Do tego narty i dobre towarzystwo - wystarczy na wszystko!

Widać Krzysiek,że nie taki diabeł straszny jak go...nazywają Na zdrowie Wam przynajmniej wyszło,że magik od usterek nie przyszedł.Fajnie spędzony czas w śniegach, a ponoć jaki poniedziałek taki cały tydzień

A kto lubi?
(...)
Do tego narty i dobre towarzystwo - wystarczy na wszystko!

Takie można polubić, ewentualnie żeby wszystko zacząć troszkę wcześniej i być w domu tuż po południu...

(...)
Fajnie spędzony czas w śniegach, a ponoć jaki poniedziałek taki cały tydzień

Obyś Aniu nie wykrakała bo w środę przewiduję małą lukę w czasoprzestrzeni

Krzysiek!

Jak tak dalej pójdzie, to wykończysz tą swoją "kruszynę", tak intensywnym turowaniem. Muszę jednak przyznać, że samozaparcia wam nie zabrakło i pomimo niesprzyjających warunków atmosferycznych, parliście do przodu jak czołgi. Jest za to potem co wspominać, siedząc już sobie w cieplutkim domu i rozpamiętując minione chwile.

hmmm takie poniedziałki to ja lubię a przerwa w ciągu dnia na wyskok w górki - to coś, czego pewnie 3/4 polskich górołazów nam zazdrości
graty za samozaparcie