Tatry mówią dzień dobry -filmik

A teraz kilka fotek:

Team    

Poranek    

Troszku wieje        

Zachęcająco się przejaśnia        

Ale to tylko taka podpucha    

Napieramy do góry...    

Biwak    

jednak czas wracać przy Zmarzłym Stawie-filmik

Foto autor: bober37 i jakieś tam moje.

Oczywiście szusy na czterech literach przyspieszają nasz powrót        

Na drugi dzień ruszamy na Świnicę    

Nawisy śnieżne        

Pysznie chmurno i biało        

Nasz główny cel    


Foto autor: bober37 i jakieś tam moje.

I dwa inne po drodze        

Warunki znów się zmieniają    

W trakcie czekania na "okno pogodowe" Strażnik Góry     niektórzy samowolnie na żywca przypuszczają atak szczytowy    

Chwila kontemplacji, już po odwrocie    

trudno jest pożegnać się z Tatrami jak przykrywają nas taką kołderką    

To by było tyle, jak dr.Etker napisze relację to zmienię nazwę na właściwą, taką jaą sobie wybierze


Foto autor: bober37 i jakieś tam moje.

No, no - smaka to mi narobiłeś z rana...

Nie dajcie nam długo czekać na relację!

Ehhh te Tatery
Dobrze mieliście

Czekam na relacje. POzdrawiam

Fotki rewelacyjnie wyszły
Teraz jeszcze bardziej żałuję, że nie mogłem z Wami pojechać

no to teraz czekamy na relację...
po fotkach widać że musiało super być...
widoków nie ma - ale jest skład z którym góry można przenosić
gratulacje... i czekam na relacyjkę

Ten post był ostatnio modyfikowany: 10-02-2009 12:07 PM przez gosia3ek.

Cudne foty, tylko pozazdrościć

hej Pablo , piękna foto relacje złożyłer. Dzięki jeszcze raz za wyprawę :-)

A filmiki ktoś ogladał? nastepnym razem będą dłuższe i coś się zmontuje jak się nauczę

bardzo przyjemnie mi się oglądało

Gratuluje Wam udanego wypadu...
Wam Tatry powiedziały "Dzień dobry".

Mnie : "do widzenia"

Coś z Diuny (Melange Expedition February 2009)

Grupka spragnionych zimowego melanżu tatrzańskiego zorganizowała się pod przewodnictwem Pabla (pomysłodawca) do wspólnego wyjazdu weekendowego.
Zamiar nieco zakręcony zważywszy odległości.
Pablo w piątkowe popołudnie prosto z pracy(3miasto) startuje do Wawy, by dalej z niżej podpisanym i Bobrem 37 w roli powożącego pomykać upojną trasą w stronę Górnego Śląska na spotkanie ma.ran. Spotykamy się w rejonie miejscowości Tychy -by dalej kontynuować podróż do Zakopanego.
Bladym świtem zostawiamy samochody na parkingu COS i napieramy Doliną Jaworzynki w stronę Hali. Sycimy oczy pięknymi widokami jakby wiosennych Taterek(zachodnie stoki Skupniów Upłaz prawie bezśnieżne).Poranek jest rześki i ładny, ale bardzo wietrzny-nad Tatrami daje halny, a prognozy zapowiadają w porywach 90 km/h.
Nie zrażeni tymi faktami wtaczamy się na Karczmisko i dalej do Murowańca. W schronie krótki postój na małe co nieco i dalej w traskę . Plan przewiduję dojście przez Zawrat do D5SP i spotkanie z naszym zacnym forumowiczem Stasiem. Jeszcze tylko spojrzenie na info o warunkach- lawinowa dwójka i wyruszamy.
Za niebieskimi znakami przedeptaną ścieżką w stronę Czarnego Stawu , by następnie w poprzek na drugą stronę? W drodze napotykamy trochę spacerowiczów, skiturowców , takich jak my napierających w stronę Zawratu i oczywiście ciężko pracujących nad swoją wiedzą kursantów .
Warunki się stopniowo pogarszają , widoczność niby taka sobie -ale ten wiatr-miecie zwiewanym śniegiem po oczach (przydatne gogle) , a w podmuchach zatrzymuje podchodzących.
Nieco powyżej Zmarzłego Stawu grupka idąca przed nami zawraca, dochodzimy do tego miejsca i faktycznie stwierdzamy że śnieg jest trochę gorszy -lepi się w buły śnieżne do raków -co jest uciążliwe dla tych co nie mają anti-botów , trochę się łamie w tafle.
Krótka narada ,Pablo wysyła sesemesa do Stasia, ostatnie spojrzenie ku Zawratowi - zdejmujemy raki , by serią efektownych dupozjazdów stracić zyskaną wcześniej wysokość.
Następuje zwycięski odwrót na z góry upatrzone pozycje w Murowańcu-gdzie pomimo sobotniej pory i związanego z tym najazdu przeróżnej maści turystów -udaje nam się zalec w jednym pokoju-zacisznej 5-osobowej izbie no 4.
Przystępujemy do realizacji zasadniczego celu wycieczki-eksploracji melanżu. W miłej atmosferze wpierw w jadalni ,a następnie izdebce- wnet trzy opakowania zostają opróżnione(nie licząc pomniejszych rzeczy )

Niedziela wita nas pogódką nieco bardziej przychylną-zdecydowanie mniej wieje. Korzystamy z tego by napierać w stronę Kasprowego. Przy dolnej stacji krzesełek decydujemy się wwieźć nasze szlachetne ciała na górę tą zdobyczą cywilizacyjną -co trochę trwa(kolejka rusza z godzinnym opóźnieniem- około 9 z rana).
W pewnym momencie podchodzą dwaj gościowie i zwracają mi czekan-który źle przypięty do plecaka -gdzieś tam po drodze wypadł w śnieg. Cóż starość mnie dopada czy choroba sieroca (Poprzedniego dnia kasa mi się zgubiła w recepcji przy płaceniu za nocleg-którą Pablo podniósł).
Z jednej strony jestem poirytowany na siebie, z drugiej zbudowany tym , że spotykam takich ludzi na szlaku. Wielkie THX -Wam. Niech B. wynagrodzi w dzieciach albo fajnych trasach górskich -jak kto woli( Albo jedno i drugie razem).
W stacji PKL szybka chierbatka i przepak (rzeczy zbędne zostawiamy w przechowalni bagażu).W programie spacer przez Beskid ,Skrajną Turnię ,Pośrednią Turnię w stronę taternickiego wierzchołka Świnicy.
Ścieżka jest-jak to bywa na szerokich graniach w miarę bezpieczna, dobrze odwiane miejsca umożliwiają względnie szybki marsz. Postanawiamy zimowym wariantem odwiedzić wierzchołek Pośredniej Turni - gdzie chwilkę delektujemy się jeszcze dobrą widocznością , focimy na prawo i lewo m.inn piękne nawisy śnieżne. Obniżamy się na pobliską Świnicką przełęcz idąc nieco poniżej południowej strony grani -tak aby się bliżej nie zapoznawać ze strukturą w/w nawisów.
Powyżej siodła łatwo i bezpiecznie pośród śniegu gęsto przetykanego kamolami ku górze , mniej więcej tak jak idą czerwone znaki. Gdy się robi stromiej podążamy za śladami raków bliżej ostrza pn-zach grani (po jej prawej, orograficznie lewej stronie). Docieramy do miejsca gdzie grań stromieje, a otwierające pewne możliwości obejście po prawej prowadzi przez mocno nachylone pole śnieżne. Na domiar widoczność drastycznie spada, w zasadzie jesteśmy we mgle. Obniżamy się parę metrów gdzie ślady poprzedników przewijają się na lewą stronę grani.
Otwiera się widok na północno-zachodnią ścianę Świnicy, w górę biegnie niby łatwy ,zaśnieżony zachodzik z niezłą lufą pod stopami.
Chwilkę deliberujemy ,zastanawiamy się. W zasadzie uprzęże i linę mamy w plecaku...
W przerwach czynimy małe Bollywood (sesję fotograficzną) w czym prym wiedzie Eli -dokazując na grani.
Wreszcie jakiś ruch na powyżej. Schodzą dwaj gościowie. Pierwszy pokrzykuje czy nie zechcielibyśmy poczekać bo kolega słabnie.
Oczywiście, że poczekamy. Ma.ran ofiarowuje się z pomocą w postaci tabletek z glukozą. Pierwszy gość staje na wcięciu w grani i asekuruje z ręki tego drugiego- faktycznie wolniejszego.
Rzecz się dzieje na wspomnianym zachodziku. Obserwuję z zapartym tchem. Ryzyko zapoznania się z dolnymi rejestrami ściany jest dość sporawe. Cuda-wianki...
Lecą w powietrze wesołe teksty prowadzącego - "...Eeeej pośpiesz się tam-liczna ekipa toprowców na Ciebie czekaaa !...."
Widocznie atmosfera się rozluźnia.
Schodzimy z gośćmi na Świnicką przełęcz, gdzie napotykamy następnych kształcących się na tamtejszym nawisie. Dalej już idziemy przodem sami. Sytuacja wydaje się być opanowana.
Z Kasprowego jak przystało zjazd kolejką kielo cud do Kuźnic i dalej pomykamy by zasiąść w "Kolibecce" na zasłużony obiadzik. A tam ostro dają w talerze. Zamawiam danie "Golonko Budweiser Jaegermaister"- polecam ! Pychotka !
Po wieczerzy-czas niestety zapuścić motory i pożegnać z zimowymi górami. Pełnymi piękna ale i grozy. Lawiny, nawisy, krótkość dnia czy też możliwość nadwyrężenia wątroby to choć by niektóre z zagrożeń czyhających na wędrowca.
Jeszcze w trasie szybki telefon do Pedra. Jadąc przez Kraków nie sposób nie odwiedzić Forumowiczów z pod Wawelu. Na spotkanie w "Loch Ness"(miejsce z promocjami ) przybywają Pedro , Mallaidh i Gosia3ek.I znowu jest sympatycznie i miło.
Na ranem lądujemy na Mazowszu(specjalne THX dla Bobra ).Przygoda kończy się. Miałem okazję przebywać w górach w bardzo zacnym towarzystwie. Dziękuję Wam !

Ten post był ostatnio modyfikowany: 10-02-2009 03:16 PM przez dr.Etker.

Pablo dzięki za filmiki i fotki-super, ale biało!!!
Doktore-super relacja, bardzo miło czytało się i prawie czułam smak tej golonki Pięknie, dzięki!

ehhh... tylko pozazdrościć