Trudno to nazwać wycieczką w góry.
Raczej dłuższy spacer na Halę Boraczą, ale dla mnie nie codzienny bo pierwszy raz w takim składzie.
Główny bohater prawie całą akcje przespał choć dla niego to w zasadzie bez różnicy gdzie był- ale ważne, że się dotlenił a reszta załogi miała trochę ruchu i przyjemnych widoczków.
Luźnym krokiem wygodną drogą nie całe 4 godzinki w obie strony na świeżym powietrzu.

Takie spostrzeżenie mam po tym dniu, że na ludzi z wózkiem w górach wszyscy patrzą jak na cudaków. Nikt nie zwracał uwagi na tych co leniwe d*** samochodem pod schronisko podwieźli, na krosowców co się po drodze przewinęli. Za to nam robili (niby z ukrycia) zdjęcia jak by nie wiem co to za obciach był. Nawet plecakowicze niechętnie odpowiadali "cześć".
To tak na marginesie.

Zdjęcia http://www.zuziawdrodze-albumy.cba.pl/bo...011-06.php

Piotrku, z pierwszego zdjęcia - patrząc na nawierzchnię po której dzielnie "mknęliście" wnioskuję, że dzidzia w wózku została wykołysana dokładnie
A sam pojazd, jeśli to przetrwał bez szwanku, to może być uznany za wózek terenowy
Gratuluję wyprawy!

W sumie kamienisty jest tylko ostatni odcinek drogi, wcześniej sunie się pod górę asfaltem. Tak więc pojazd w stanie wręcz nie naruszonym

Dzidzia wykołysana i przede wszystkim wyspana. Zadziwiające jak lekkie trzepanko potrafi uśpić dziecko

Tak jest. Na Boraczą można jeszcze wszystkimi sposobami. Piotrek, dałeś sobie rosołek? Ten mnie zimą na bibie postawił na nogi

Tylko jagodzianki.
Prawdę mówiąc na Boraczej tylko raz jadłem coś obiadowego - kwaśnicę. Średnia była ale z gorszymi się spotykałem w schroniskach i barach więc złego słowa nie powiem.