Poniedziałek 18 07 2022

Przyjazd do Plangeros 1612 w dolinie Pitztal w Austri.

Wtorek 19 07

O 5.25 start z parkingu przez schronisko Russelheimer 2328 pokonując westgrat dotarłem na Hohe Geige 3393 npm o 12.40, szlak dobrze oznakowany.
Pokonując grań trzeba zmierzyć się ze stromymi przejściami miejscami ubezpieczone liną. Docierając do kotła pod szczytem dalej brak jakichkolwiek
oznakowań czy ścieszki, najlepiej jest od prawej strony trawersować do góry w kierunku grani wiodącej na szczyt idąc po stabilnych kamieniach.
Od Gahwinden 2648 z krzyżem trasa cały czas po kamieniach wyszukując oznakowań, przez całą trase szczytu nie widać dopiero na samym końcu się
pokazuje. Szczyt dla wytrawnych wspinaczy. Przejazd do Mittelberg 1763.
                                                   

Środa 20 07

Rekonesans po okolicy, odpoczynek po wczorajszym, o 16.00 burza z ulewą.

Czwartek 21 07

Start o 5 15, mijam schronisko Taschachaus 2434 kierując się w strone Wurmtalerkopf 3228. Szlak na całej długości dobrze oznakowany, do pokonania
strumyki i kamienisty kocioł. Szczyt pomimo że stromo wygląda nie ma trudności z wejściem poza tym że jest to bardzo długa trasa. Gdy doszedłem do
miejsca skąd ukazał się szczyt nogi mi ugięły się z wrażenia jak jeszcze daleko muszę iść, moje męczarnie częściowo się zakończyły o 12.00. Po drodze
nie napotkałem schronu choć na mapie jest zaznaczony.
                       

Piątek 22 07

Ruszam o 5.35 w kierunku Gletscherstuberl 1891, tam szlak się rozwidla, ja poszedłem w lewo na zbocze szybko nabierając wysokość, pokonując liczne
ubezpieczone odcinki ale takie by podnieść atrakcyjność szlaku.     Minąłszy schronisko Braunschweiger Hutte 2759 poszedłem na przełęcz Pitzteler Joch 2996,
dotarłem tam na 10.10. W planie miałem
Wassertalkogel 3252 ale jak zobaczyłem jak jeszcze daleko do niego gdzie jeszcze trzeba zejśc dużo w dół z przełęczy musiałem odpuścić, była jeszcze taka
kusząca myśl że mimo wszystko iść na szczyt i przenocować w schronie który tam się znajduje, tylko czy jest otwarty? Na otarcie łez wszedłem w drodze
powrotnej na Karleskopf 2901. Po 16.00 przyszła burza to się nawet cieszę że nie siedziałem w metalowej puszce na szczycie. Wracając w miejscu gdzie
dołącza drugi szlak warto wracać nim bowiem przechodzi się obok wodospadu, po zejściu do drogi trzeba przejść kawałek pilnując by nie minąć strzałki
kierującej na szlak. Dalszy ciąg relacji w osobnej części - Włochy 2022
                       
    - trasa na Wassertalkogel
    - widoczny schron
       

Przepiękne widoki!