Na pewno warto, jestem juz po lekturze-teraz czekam na autograf od Mistrza
Warto zaopatrzyć się we wznowione wydanie.

Z innych pozycji polecam jeszcze "Miejsce przy stole" Wilczkowskiego

A z literatury światowej jeszcze Nanga Parbat (nie pamiętam autora)

Nanga Parbat- Góra o złej sławie Anna Czerwińska
Wołanie w górach... wydaje mi się że czytałem, rzecz o ratownikach??

Ciekawa pozycja, porusza wiele aspektów.
A to opinia autorki na temat polskich wspinaczy:

"Najprawdopodobniej ci w Vallocie tego wieczoru to Polacy.
Trzeba być Polakiem, zeby w taką pogodę dojść tak wsoko (...)Teraz tkwią zablokowani w Vallocie nie wiadomo na jak długo(...)Oczywiście znowu na prawo i lewo by się mówiło o braku rozwagi. I może słusznie!(...)Ale czy ktoś wie czym dla Polaków sa góry?

Ktoś powtórzył mi, ze gdy jeszcze przed burzą powiadomili o problemach i poprosili o pomoc jak tylko to będzie mozliwe, przez następne 48 h nie odezwali się ani razu, doskonale wiedząc, że chwilowo nie można dla nich nic zrobić.
Inni w podobnej sytuacji, wzywaliby pomocy bez przerwy, dawaliby znać, że wciąż tam są itd. Polacy nie(...)kiedyś modne stało się okreslnenie "psycha". Otóz trzeba powiedzieć zdecydowanie, ze Polacy maja cholernie mocną "psychę"

Ja bym się nie zastanawiał. Kupuj! Takie wydanie sprzed wielu lat to dodatkowy argument za, nawet jeśli cena jest wysoka. Stare, pożółkłe książki zawsze robią na mnie wrażenie i podchodzę do nich z pewną czcią, a jeśli w takim wydaniu znajdujesz wspaniałą treść i ilustracje, to trzymasz w ręku prawdziwy klejnot.

W mojej bibliotece stoi reprint z 1891 wydany w 1991 roku.

Może to nie książka (na pewno nie , choć nie wiem czy takiej nie ma) ale film. Touching the void, przetłumaczone na nasze "Czekając na Joe" (trochę niefortunnie ). Co mogę powiedzieć, już od dawna żaden film mnie tak nie poruszył. Nie jest nowy, ale ja jestem opóźniona w oglądaniu na bieżąco, dlatego dopiero teraz o tym pisze.
Historia oparta na autentycznej wyprawie w Andy. Dramat dwóch bohaterów. Strach. Pomimo tego, że od początku filmu zna się zakończenie, to jednak film trzyma w napięciu.
Warto obejrzeć.
W ogóle ten film wywołał wśród moich znajomych dość gorącą dyskusję, o granice przyjaźni, pewniej lojalności.
Kto by odciął linę, wiedząc, że na dole wisi jego przyjaciel?

Zoe tu jest link do wątku z filmami http://www.gorskiswiat.pl/forum/showthread.php?tid=308&page=1
A książka pewnie też warta przeczytania, można na allegro zakupić.

Btw właśnie czekam na pierwsze wydanie W Stronę Pysznej (tyż z allegro)

Z odcinającym.

Moje zdanie : nikt kto nie był w takiej sytuacji nie ma moralnego prawa go osądzić. Tak samo nie można osądzać wydarzeń dziejących się na wysokościach powyżej 8 000 metrów.

P.s. Pablo ile płacisz za Pyszną ?

Tu się zgadzam w 100%. To była dla niego jedyna szansa na przeżycie.

W ogóle oceniając tych dwóch mężczyzn bardzo ich bardzo podziwiam. Niesamowitą siłę wewnętrzną, wolę walki, życia. Sytuacją Joe'a była tragiczna. Moment złamania tej nogi podczas oglądania filmu wywołał u mnie ciarki przerażenia. Wydaje mi się wręcz nieprawdopodobne, że przeżył. I gdyby nie to, że to jest faktycznie prawdziwa historia, po obejrzeniu tego filmu pomyślałabym "fajnie, to tylko film, ale w życiu nie ma takich szczęśliwych zakończeń w tak tragicznych sytuacjach".

Człowiek to szczwana bestia

Ups.. nie znalazłam tego wątku. Ktoś władny niech przeniesie.
A tytuł książki o tej wyprawie to "Dotknięcie pustki" Joe Simpsona.

Nie oglądałem filmu ale czytałem książkę .Treść bardzo poruszjąca . Nie wiem czy na filmie było o następnej wyprawie Joe chyba w Himalaje czy gdzieś w tamte okolice .Los sprawił ,że on czekał na swoich towarzyszy ,którzy już nie wrócili.Ciężkie przeżycie

14.50 + koszt wysyłki

Czterech dni słońca Skoczylasa nie czytałam. Poszukam na allegro. I Hermana Bulla przy okazji też

wcześniej pisałem o tym, ale jest w niej opowiadanie, z którego zasłynął Skoczylas (wydanie też w jęz. angielskim) o słynnej akcji ratunkowej w ścianie Eigeru, jest Jura, są góry najwyższe

BTW
Przypominam że jest u mnie "Dotknięcie pustki" w PDFie, akurat do poczytania w pracy na monitorze

Wygląda na to, że to coś bardzo ciekawego.

Dodatek w postaci filmów jest niewątpliwie mocną stroną tego wydawnictwa.Obejrzałem.... niezłe

ze względu na te filmy kupiłem i nie żałuję
Jestem w podobnej sytuacji jak Galleahad. Moja Mama skompletowała sporą biblioteczkę górską.

Dla takiego rarytasu wziąłbym na Twoim miejscu dziekankę.
Miłej podróży w czasie.

Dla takiego rarytasu wziąłbym na Twoim miejscu dziekankę.
Miłej podróży w czasie.

Rozważę to
Muszę powiedzieć,że Snieshka trafiła z prezentem idealnie
Już nie mogę się doczekać tej podróży

Przymierzam się do kupienia kolejnej książki do swojej biblioteczki - "Dwa razy Matterhorn" A. Czerwińskiej i K. Palmowskiej. Kupię na pewno, bo książka jest o TEJ górze. Czytał moż e ktoś z Was?

O TEJ górze ma.ran w j.polskim się jeszcze ukazały oprócz tłumaczenia"...Scrambles..." Eda Whympera-inne pozycje:
1.Karol Haensel -"Walka o Matterhorn" Wyd.Literacko-Naukowe Kraków 1932 (jak wynika z karty tytułowej-opowieść prawdziwa-żaden bajer )
2.Wiktor Junosza-Dąbrowski-"Rekordy woli"-Główna Księgarnia Wojskowa Warszawa 1937
Ps.
Straśnie bombastyczne tytuły(ten drugi to wyraźne nawiązanie do "Triumfu woli"-Leni Riefenstahl -nic dziwnego, że wkrótce wybuchła wojna ! )

Właśnie! Czerwińską się dobrze czyta, bo to tak prosto napisane i szczerze. Ja jednak wolę nieco inny styl, a Długosz jest/był mistrzem!

Długosz stosuje literackie środki wyrazu i jest to zupełnie inna półka.

Natomiast w kwestii literatury tzw.wyprawowej -większość jest w stanie znudzić mnie totalnie.Podejrzewam -że "bujdałki" powstawały w ramach jakiegoś dziwnego obowiązku po wyprawowego , a sztuką w nich jest to -że autor potrafił stworzyć sto czy dwieście stron w zasadzie o niczym.
Polecam za to treściwie napisane rzeczy np: "Na kolanach do koryta" A.Machnika

Przeczytałem recenzję. Chyba fajna książka. Dzięki za link.

Dziś kupiłem tę książkę. Napiszę Wam jedną z recenzji z okładki:

"We władaniu cieni" z drobiazgów czyni poezję,
ze wspinania miłość,
a zdobywanie górskich szczytów zamienia w filozofię.
Wzruszająca podróż rozpaczy,
pamięci i wielkiej odwagi.

(...)Polecam za to treściwie napisane rzeczy np: "Na kolanach do koryta" A.Machnika

Miałam niedawno okazję i przyjemność poznać Autora tejże książki, uścisnąć se z Nim dłoń i zamienić kilka słów. Przeczytam ją pewnie niebawem.

A co do książki Messnera Moje życie na krawędzi...czytało się całkiem nieźle, choć wyjątkowo ekscentryczny z niego człek.

Polecić za to mogę opasłe tomiszcze pod tytułem Góry - wolność i przygoda. Od trekingu do alpinizmu., wydane przez wydawnictwo Galaktyka. Kopalnia cennych informacji, napisana wyjątkowo ciekawie. Poszukiwałam jej przez długi czas (nakład był swego czasu wyczerpany), aż udało sie ją znaleźć rok temu w małej księgarence górskiej...
Piotr Pustelnik pisze o niej tak:
"Znakomita książka. Połączenie profesjonalizmu i skutecznej dydaktyki. Dla początkujących i zaawansowanych. Polecam nie tylko tym, którzy wchodzą w surowy świat alpinizmu, ale i tym, którzy zechcą odświeżyć sobie wiedzę zdobytą na kursach przed laty. Doskonałe tłumaczenie. Gorąco polecam".

na dobry początek to ..... przedstaw się itd

Stara biblioteczka nie działa ale działa Małopolska Biblioteka Cyfrowa
a to kopalnia wiedzy

Pozdrawiam.

Żeby zadać pytanie na forum, trzeba się zalogować, nie koniecznie pytający chce zostać forumowiczem - ja to rozumiem

Ostatnio mam fioła na punkcie książek typowo górskich i zakupuje co róż jakieś kolejne.... Polecam "Dzika arena" Joe Tasker
i "Everest-najtrudniejsza droga" Chris Bonington.

Dla zainteresowanych tym okresem i środowiskiem -dorzucę "Lśniącą górę"-Petera Boardman'a (kolegi.J.Taskera-obaj zgineli na Evereście w 1982r)

Doktorze,podziękowaniaza sugestię, bo akurat tego tytułu nie znałam.Czas poczynić kolejny zakup

Przeczytałem ją całą podczas mojego minionego urlopu. Świetnie napisana. Dużo ciekawych tematów, zwłaszcza rozdział tyczący ratownictwa górskiego w okresie do 1939 roku. Polecam Wam z pełną odpowiedzialnością.
..................................................................................................................................................
Teraz zabieram się za tę książkę. Zapowiada się kolejna przygoda. Dużo obrazków.

http://www.tpn.pl/index.php?&sP=shop_prod_kp&sK=moduls/shop/servis/&&iId=206

nooo... też czytałem i... natchnęło mnie by wyruszyć w drogę

W każdym bądź razie autor poradnika musi być nie lada specem od marketingu
To po prostu przykuwa uwagę

Zaraz po przeczytaniu książki Krakauera proponuje przeczytanie książki >>> Anatolij Bukriejew, G. Weston DeWalt "Wspinaczka", a dopiero po przeczytaniu obydwu książek obejrzenie filmu "Zycie za Everest" (tytuł oryginalny: Into Thin Air: Death on Everest) >>> http://www.filmweb.pl/f38934/%C5%9Amier%C4%87+na+Evere%C5%9Bcie,1997

Matko z córką ! ?
800 peelenów !

puść ją w obieg, ja mam taki zwyczaj /nie tylko ja/ , że po przeczytaniu pozwalam by książki cieszyły innych i wędrowały po znajomych ...
ps. możesz zacząć ode mnie

mogę ją oddać komuś na własność-dwóch nie potrzebuję,bo i tak mam tyle różniastych książek,że niedługo miejsca będzie na nie za mało...

ps. możesz zacząć ode mnie

a nie ma sprawy

Kto jest autorem "W stronę Pysznej? "
"Już od kilku lat staram się wyjaśnić okoliczności zmiany autorstwa znanej i parokrotnie wznawianej książki "W stronę Pysznej". Wydaje mi się, że wciąż żyją ludzie, którzy te sprawy pamiętają i mogliby coś na ten temat powiedzieć. Moim celem jest ustalenie prawdy i doprowadzenie do tego, żeby kolejne edycje "Pysznej" bazowały na pierwszym, oryginalnym wydaniu, gdzie współautorką jest Ruda (malarka Wanda Gentil-Tippenhauer), a w przypisach podane jest nazwisko Oppenheima jako autora obszernych wykorzystanych fragmentów. Kilka razy próbowałem poruszać ten temat na górskich grupach usenetowych, ale jakoś nie wywołało to zainteresowania. Mogę udostępnić w PDF podsumowujący artykuł, który ukazał się w VII tomie "Rocznika Podhalańskiego" (1997) ? autorka Bogusława Szewczyk, tytuł "O Rudej, Józiu i Stanisławie Zielińskim, czyli pójdźmy raz jeszcze w stronę Pysznej". Zbieram też wszelkie informacje mogące przyczynić się do wyjaśnienia okoliczności i tła tragicznej śmierci Józefa Oppenheima. Może czytelnicy "Głosu Seniora" mieliby i na ten temat coś do dorzucenia?
Marcin Sadurski, Warszawa."
(Głos Seniora 03/2007 - http://www.nyka.home.pl/glos_sen/pl/200703.htm)
"W niezmierzonym morzu lektur, które pochłania się z większą lub mniejszą przyjemnością, od czasu do czasu udaje się natrafić na cos naprawdę wyjątkowego. Do takich tekstów powraca się powielekroć, obszerne ich fragmenty umie się na pamięć, a zacytowane gdziekolwiek rozpoznaje się bezbłędnie. Tekstem literackim o takich właśnie walorach są dla mnie ? i jak mi wiadomo, nie tylko dla mnie opisy śniegów, lawin, wichrów i mgieł znalezione na kartach książki W stronę Pysznej
Bogusława Szewczyk"
Więcej tutaj:
Rocznik Podhalański tom VII - strona 363.
Bogusława Szewczyk - "O Rudej, Józiu i Stanisławie Zielińskim czyli pójdźmy raz jeszcze w stronę Pysznej".

Mam przed sobą:
Pierwsze wydanie ?W stronę Pysznej? 1961 ? Wanda Gentil Tippenhauer, Stanisław Zieliński.
Czwarte wydanie ? W stronę Pysznej? 1987 ? tylko Stanisław Zieliński.
"Szlaki narciarskie Tatr Polskich?"? J. Oppenheim - 1936.

Cytuję z Oppenheima: " Marzeniem każdego narciarza jest jak wiadomo firn, legendarny śnieg wiosenny, częściej opisywany w kurierkach , niż oglądany w nieskazitelnej swej formie w Tatrach. Słońce musi go wysmarzyć ????.. "
Cytuję z Zielińskiego: "Marzeniem każdego narciarza jest jak wiadomo firn, legendarny śnieg wiosenny, częściej opisywany w kurierkach , , niż oglądany w nieskazitelnej swej formie w Tatrach. Słońce musi go wysmarzyć ????.. "
Kto jest autorem?
Jak to było naprawdę ? Oppenheim i Gentil czy Zieliński ? A może wszyscy razem ?

Więcej tutaj : http://mbc.malopolska.pl/dlibra/doccontent?id=18806&dirids=1


Za Wikipedią: "Stanisław Zieliński (ur. 8 maja 1917 r. w Kijowie ? zm. 1995 w Warszawie) ? polski pisarz. Absolwent Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie. Studiował na Wydziale Prawa UW. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939, jeniec stalagów. W latach 1945?1947 oficer II Korpusu Polskiego, oficer łącznikowy Misji Polskiej w Niemczech (1946?1947). Od 1947 do śmierci mieszkał w Warszawie.

Fantastyczna książka.

i wypadku, o drodze jaką pokonała od łóżka szpitalnego do Everestu...

Wyczyn warty oklasków i uwagi, - poważnie piszę , i oko jest na czym facetowi zawiesic, bo laska niezła, ale dla mnie malo interesujaca.
Na pewno gro osob łacznie z jej sponsorami ma inne zdanie, i tak bywa ale i jest wielu osobników,którzy z ta kasa zrobili by coś fajnego, nie koniecznie w takim stylu, tylko dajcie im to co dostała ta kobieta!!!!!!!!!!!!!!!
Ilu jest takich, którzy odwalaja niezła robote w Tatrach, Alpach, są naprawde dobrzy, pracuja nad soba, nad tym co robią, poswiecają wiele, żeby móc to robić,( nie twierdze że w/w pani nic nie poświęciła, może nawet coś jej ucieklo) byc może nie bedą w stanie dorównać tym którzy zrobili to lub więcej od łapy i DLA SIEBIE : Pieniadze w rekach osób których osiągniecia faktycznie można bedzie wrzucić do worka Polski Himalaizm.
Dawniej zeby jechac w Góry Wysokie trza było wszystko odbebnic po kolei, i robić cos naprawdę dobrze, żeby tym co się robi zwrócic na siebie uwagę i dostac szanse.
reasumując :
Nie mam Korony w kieszeni, to moje skromne zdanie ino , to chyba nie przestępstwo (kolejne) . Nie neguję niczyich dokonań, z nikim się nie równam, ani nikogo nie gonię w osiagnięciach. Marzenia te które spełniam i te które nie - nie są na sprzedaż, i nie sadze, że tylko ja mam takie zdanie .Czasem bardziej wartościowe jest robienie dupnej sprawy w jednym miejscu dla siebie, chocby małe górskie dymanko, niż robic szum wokół swojej osoby, latając po Dachu Świata.

Gratulacje dla pani M, ale szanuje bardziej Czerwińską

Czerwińska często była motorem wypraw,a Wojciechowska statystą

Jest jeszcze jedna strona tego medalu, trzeba się umieć pokazać, sprzedać. Do Martyny Wojciechowskiej nie przyszedł sponsor jako do osoby nieznanej i powiedział ze może sobie zdobywać Korone Ziemi a on za to płaci. Z tego co mi wiadomo, cała ekipa szukała sponsorów. Moze było im łatwiej bo Martyna Wojciechowska jest osoba medialną ale na to pracowała wiele lat. I pociaga to za sobą wyrzeczenia innej natury.
Pewnie masz rację ze w Polsce jest wiele osób które mogłyby wiele osiagnąć. I pomimo ze trenuja itd to nie mają pomysłów na sponsora albo nie umieją zarobic. A to sie w rzeczywistosci przekłada na to, że prawdopodobnie niezaistnieją. Tak jest w życiu, ze sukces górski to nie tylko umiejętność chodzenia po górach, trzeba jeszcze umieć na to zarobić. Nasza mentalność Polaków często jest taka, ze mi sie przecież należy ale niekoniecznie chcemy cos z siebie dać.

Kasiu niemal dokładnie to samo chciałem napisać. Na swój sukces górski, medialny, sponsorski Martyna Wojciechowska sama sobie zapracowała (no oczywiście razem z ekipą). Byłem kiedyś na jej prelekcji w Krakowie i jak to określiła nikt za nią nie wszedł na ten Everest i w pełni się z tym zgadzam. Ogólnie zrobiła na mnie wtedy dobre wrażenie.

Zresztą trzeba pamiętać o jednym. Swój sukces Martyna nie głosi jako wyczyn w stylu naszych w wielu przypadkach świetnych Himalaistów. To nie ta kategoria, zresztą nie do takiej kategorii miało się zaliczyć projekt Korony Ziemi. Swój sukces głosi jako "Przesunąć Horyzont" czyli coś wielkiego w odniesieniu do jej osoby, do jej możliwości. I w takim kontekście trzeba to rozpatrywać, że wiara i chęci potrafią dużo zdziałać u człowieka. Niewątpliwie jeszcze swój udział ma tutaj swego rodzaju szczęście ale i jemu trzeba dopomóc. Martyna Wojciechowska to zrobiła.

Też tak myślę.



Krzysztof Wielicki we wstępie określa Martynę jako "ikonę popkultury, cover girl z "Playboya" "(tego fragmentu nie przytoczyłem w pierwszym poście o tej książce). Przypomnę dalszy fragment jego wypowiedzi z mojego postu:

Skąd więc zarzut, że Martyna porównuje siebie do zawodowych himalaistek? Myślę, że gdyby Martyna myślała o sobie właśnie w ten sposób, nie zamieściłaby takiego wstępu w swojej książce.

Sama autorka tak pisze o sobie:

Żeby zmierzyć z samą sobą i ze swoimi słabościami, Martyna mogła wsiąść na jacht i opłynąć kulę ziemską, mogła wybrać się na obydwa bieguny lub przejść Syberię, czy zrobić jeszcze coś innego...

Wybrała Góry, jako arenę swoich zmagań ze sobą, by pokazać, że Góry są dla wszystkich, a nie dla wybranych, a marzenia mogą sie spełniać wbrew przeciwnościom losu.

I o tym właśnie jest ta książka.

Ja myśle, że może być tak, że pani M, wiedziała co będziesz myślał czytając co ona myślała

No wiesz, nic straconego, kto wie , co uzna za stosowne.
widzę trzy wściekle kropki , zaraza jaka czy co?

Komu pokazać? Czy nie wiadomo, ze góry są dla wszystkich? Czy taka nie wybrana? to nie wiem.
Marzenia mogą się spełniać, wbrew przeciwnościom,jak dla zwykłego szaraka górskiego, aż takiego dowodu mi nie trzeba

P.S. Maćku podać Ci tlen?

P.S. Maćku podać Ci tlen?

Nie, dziękuję! Twój post podziałał na mnie jak podtlenek azotu, a to już mi w zupełności wystarczy, żeby spokojnie osiągnąć szczyt.

Trzymaj za mnie kciuki! Idę do dentysty.

Pozdrawiam.

Nie twierdziłem, ze Ona sie przyznaje...robią to media. Ona TYLKO nie zaprzecza.
Tak to bywa z mediami, jak ktoś ma "parcie na szkło", to musi sie liczyć z efektami ubocznymi.
Zrobiono z niej wielką wyczyniarkę...a tak nie jest.
Twierdzi, ze sama zdobyła szczyt...śmiem wątpić.

Dlaczego tak uważasz? Masz jakieś inne źródło informacji w tej sprawie?

Mnie tutaj nie chodzi o to, czy ona weszła na własnych nogach, czy u kogoś na barana.
Dla mnie osobiście w górach liczy sie cos takiego jak etyka, która mówi o własnych możliwościach i umiejętnościach.
Osoba, która zdobyła dany szczyt, jest dla mnie tą, która posiada umiejętności logistyczne wyboru trasy, przygotowania wyprawy/wycieczki i umiejętności techniczne do samodzielnego (nie znaczy solowego) wejścia na dany szczyt.
Czy Martyna takie cos posiadała?...czy gdyby ona była liderem grupy, w której podejmowałaby decyzje o wyborze trasy, zakładaniu obozów, itp...czy by weszła?...mam wątpliwości.

Jeżeli idę z kolegą, który lepiej zna rejon i pomimo, ze wyszedłbym na dany szczyt, ale równocześnie stwierdził, ze bez jego "pomocy", nie byłbym tego w stanie zrobić...to nigdy bym nie powiedział, ze ten szczyt "zdobyłem". Owszem, byłem na nim, ale nie zdobyłem.
Jeśli podczas tej samej wycieczki, uważałbym, ze bez niego tez dałbym sobie radę, to, pomimo, że on prowadził, uważałbym, ze szczyt zdobyłem. Na to trzeba odpowiedzieć sobie samemu.
Czy Martyna byłaby w stanie wejść na ME, bez "pomocy" uczestników?...mam wątpliwości.
Tutaj jest pies pogrzebany, gdyż Wojciechowska, chyba nie bardzo rozumie, co to jest górska etyka.

No cóż, na pewno wielu uwiedzie ta szopką...jednak nie każdego omami. Musi sie liczyć, że poza sympatykami, takim szumem narobi sobie tez krytykantów. Wejście komercyjne na ME, jest bardzo dużym osiągnięciem wewnętrznym dla danej osoby...jednak nie jest żadnym wielkim wydarzeniem publicznym. Swym zachowaniem medialnym, Wojciechowska pokazuje zafałszowana prawdę. Stara sie wywyższyć (choćby dla korzyści materialnych) coś, co nie powinno być wywyższane w takim stopniu.
Jakoś nie widzę, aby Czerwińska, Baranowska, Wielicki, czy Pustelnik mieli swoje programy...wiec może w górach nie o to chodzi?

teraz to dałeś do myślenia
a jak ktoś wszedł przy -25C, a ja przy +10 to zdobyłem czy nie?
chyba nie
a jak ktoś wszedł zimą, a ja latem to zdobyłem czy nie?
chyba nie
a jak ktoś przy lawinowej trójce, a ja jedynce to zdobyłem czy nie?
chyba nie
ja ktoś pónocną ścianą, a ja wschodnią granią to zdobyłem czy nie?
chyba nie
tak też nie, bo za wolno, bo z tlenem, bo z szerpą, bo ktoś mi założył poręczówki, bo ktoś mnie asekurował i w ogóle nie, nie i tak nie

to ja myślałem, że już parę szczytów zdobyłem

chief :ok

i z czego się tak cieszysz też jesteś zdania, że nie zdobyła ME?

z tego co sobie przypominam, to w książce nie jest napisane o zdobyciu, a o wejściu, że wejść musiała sama, bo nikt jej tam nie wniósł- to podkreślała
natomiast z Korony Ziemi poza ME, reszta to nie jest nic specjalnego, jestem przekonany, że setki osób w kraju mają większe osiągnięcia ps. ja nie

:D Daro!! mam nadzieje ze nie musze tu nikomu tlumaczyc jak wyglada Wyprawa w gory Wysokie,jak sa podzielone role i obowiazki i ze zespol atakujacy to najwieksze lenie!!ale taka ich rola!!W relacjach Wypraw czytamy,ze Wyprawa zakonczyla sie sukcesem,ataku szczytowego dokonali ten i ten!!!!Sukces jest wspolny!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ok, i tu się w pełni zgadzam
każdy sukces ma wielu ojców -to powiedzenie z dolin Góralu

Zdobyłeś przy +10. Możesz się zawsze w przyszłości sprawdzić, czy zdobędziesz przy -25

Zdobyłeś w warunkach letnich. Teraz czas sprawdzić, czy jesteś w stanie zdobyć ten szczyt zimą.

Jak najbardziej zdobyłeś i byłeś bardzo rozsądny przy wyborze warunków...kwesta pytania, czy ten przy trójce posiadał zdrowy rozsądek (zakładająć, że był to teren lawinowy)

Zdobyłeś wschodnia granią. Możesz się sprawdzić, czy stać Cię na północną ścianę.

Oj Dariuszu, czy ja muszę Ci odpowiadać na tak banalne pytania?

Jestem odmiennego zdania.

Chief, ale mnie chodzi coś innego, o inne spojrzenie na tą sprawę:
ma kobieta swoje marzenia, cele i znalazła sposób by je zrealizować. Dość wygodny i na skróty ale prowadzący do celu.
I co, ma z tego zrezygnować z powodu krytyki? Bo jakaś stosunkowo nie wielka grupa ludzi będzie kręcić nosem?
To tak jak byś trafił milion w Totka i stwierdził, że kupon trzeba spalić bo ci co całe życie tyrali na takie pieniądze będą krzywo na Ciebie patrzeć.

znaczy jak? mówimy o Koronie Ziemi, nie Himalajów
oprócz ME są to wejścia bardziej trekingowe, niż wspinaczkowe

a teraz Maciek nam powie , co jeszcze dostał na urodziny

może rękopis o planach wejścia Foremniak na Blanca

lilith napisał(a):

a teraz Maciek nam powie , co jeszcze dostał na urodziny

może rękopis o planach wejścia Foremniak na Blanca

Nie słyszałem o czymś takim, ale jeśli coś wiesz na ten temat, to rzuć na Forum. Może być ciekawie.

A wracając do dyskusji, która się wywiązała, to zacytuję fragment listu, który sam Artur Hajzer (M. Wojciechowska nazwała go swoim aniołem stróżem, człowiekiem, który zrobił najwięcej, by cała wyprawa była właściwie przyjęta w środowisku wspinaczkowym i w mediach), wysłał do niej na krótko przed wylotem do Katmandu.

Ależ ja nie neguję, jej wyjść na dane szczyty, czy też ME oraz Jej chęci realizacji. Wyprawy komercyjne np. w Himalaje, są pewną odmiana turystyki (nie wszyscy himalaiści są do tego nastawieni pozytywnie). Baa, nawet jest tez komercyjna wspinaczka.
Mnie się tylko nie podoba otoczka, która powstała wokół niej w mediach, (na której Jej zapewne zależało). Nie była ona proporcjonalna do wyczynu oraz robiła przekłamanie, starając się sie pokazać, jako równouprawnioną osobę w zespole na ME, podczas, gdy ona była tam tylko "załącznikiem".
Jak juz tak chciała taki szum, to powinna jednoznacznie odciąć się od porównań do osób, którym do pięt nie dorasta.

oprócz ME są to wejścia bardziej trekingowe, niż wspinaczkowe

No, ja nie wiem, czy taki McKinley, jest sobie lajtowy. Znam osoby, które na nim były i dalecy byli od takiej oceny. Śmiertelność na tym szczycie jest chyba dość duża.

Dariusz napisał(a):

może rękopis o planach wejścia Foremniak na Blanca

Nie słyszałem o czymś takim, ale jeśli coś wiesz na ten temat, to rzuć na Forum. Może być ciekawie.

cholera pomyliłem góry, ale jest lepiej ona już weszła

http://www.gadu-gadu.pl/5390114156657016102

cholera pomyliłem góry, ale jest lepiej ona już weszła

http://www.gadu-gadu.pl/5390114156657016102

No to mamy nowy, ciekawy temat do dyskusji.

Ale może kiedy indziej? Ja już idę spać.

Dobranoc.

Następne urodziny za niecały rok. Ciekawe, co dostanę?

Mam wydanie z 2000 roku, ale jak czytam, obecne jest nie ocenzurowane. Ciekawe, jak duże są różnice?

Nie wiem czy w temacie jw. była mowa o tej książce ale chciałam ją Wam polecić - "Myśli o Górach i Wspinaniu" Andrzeja Matuszyka. Czytam sobie do poduchy.
[attachment=40291]

"Myśli o górach i wspinaniu to zbiór ponad tysiąca cytatów, zaczerpniętych z opowiadań, bujdałek, esejów, relacji, wierszy i innych gatunków literackich, powstałych głównie w XIX i XX wieku. Wśród ich autorów znaleźli się światowej sławy wspinacze, pisarze należący do klasyki literatury, ale i twórcy mniej znani. Jedni pisali o górach i ludzkich z nimi zmaganiach z czcią i namaszczeniem, inni tylko z szacunkiem, wreszcie znaleźli się i tacy, których stać było przede wszystkim na ironiczny dystans. To zatem doskonała lektura-podpowiedź, dla wszystkich poszukujących odpowiedzi na pytanie o źródła i istotę górsko-wspinaczkowej pasji oraz książka-zachęta, polecana tym, którzy jeszcze nie doświadczyli magicznej mocy wertykalnej rzeczywistości".

...całe 5 ?

ciekawa, ciekawa.. zajebiście się czyta

sporo jest o Wojtku i jego podejściu do gór, co mnie szczególnie ciekawi..

No to mnie podniosłeś na duchu. Akurat będzie czytane w weekend. Choć zauważyłem pewien błąd w opisie zdjęcia ze strony 224.....
zdjęcie na tle osiedlowych kubłów śmietnikowych-opisano-cytat:


"Ewa Waldeck-Kurtyka, Wojtek Kurtyka i Zbigniew Czyżewski w latach 80.Wojtek nazwał to zdjęcie "Małolat" ze względu na Zbigniewa, który był jednym z najbardziej błyskotliwych i utalentowanych wspinaczy w Tatrach, a który zginął w młodym wieku"

No i to uśmiercenie "Małolata"-to zdaje się ściema.

Doktorze, przyznam, że choć Małolat kilka razy w zgłębianej przeze mnie literaturze górskiej był się pojawił, to prócz przejścia kilku honornych dróg w Tatrach, szerzej jego losów nie poznałem..

Wyjątkowa smykałka do tatrzańskiego granitu.
Udział w wyprawie na Annapurna South z 1979r.
Ale sądząc z komentarza pod zalinkowanym artykułem-obecnie nie wiedzie się "Małolatowi" najlepiej...
http://www.jelonka.com/?mod=news&scr=single&evt=init&article=16913

No i nabyłem-"Ucieczka na szczyt" pióra Bernadette McDonald.Na razie kartkuję-oooo ! fota K.Wielickiego w mundurku ZHP ! ....a tu Wanda Rutkiewicz na rowerze.....dalej J.Kukuczka negocjuje ze strażą graniczną na polsko-czechosłowackiej granicy w Tatrach...
Interesująco....
Czy treść równie ciekawa jak zdjęcia ? Okaże się...

Dostałem ... zagłębie się w lekturze wieczorem

Facet pisze same mądre rzeczy. Już na pierwszej stronie:
"Taszczyłem go, wspinając się w górę przez cztery dni, gdzie każdy niesiony gram przemawia za lub przeciw utrzymaniu się przy życiu" (mowa o nożyku)
Sama prawda- waga plecaka ważna rzecz w górach. Lepiej wziąść pół litra czegoś mocniejszego niż taszczyć pół litra piwa.
Pouczająca książka-czuję, że gdy ją skończę-będę turystą kompletnym.

Wszystko to prawda-tyle, że spirytus łatwo się ulatnia w powietrzu i trza specjalnie szczelnych naczyń.
Uważam , że przyszłość w turystycznym stosowaniu alkoholu jest w tabletkach.
http://www.humbug.pl/texts/view?art=rosyjska_wodka_w_tabletkach_podbije_swiat_

Wiem, że Ojciec tablicę dźwigał. Chwali mu się to bardzo. Na książkę czekałam zanim wylecieli z W-wy ale J. Berbeka twierdzi, że nieco przekłamana. Przeczytamy-uwidzimy ;-)

P.S. Żyję. Jak na gada przystało-szybko nie zemrę ;-) Ściskam Cię mocno ogromnie.

No i ja kupiłam.. powolutku czytam, by za szybko nie skończyć.. z sukcesem odrywa mnie od nauki.. ;-)

A przede mną Everest, ta sama historia którą przedstawia film o tym samym tytule, raczej każdy oglądał

A którą wersję historii czytasz? Bo są dwie nieco od siebie inne - Krakauera opisana w książce "Wszystko za Everest" i Bukriejewa "Wspinaczka: Mount Everest i zgubne ambicje".

???

Przedwczoraj kupiłem..

Tak sądziłem, jej "Ucieczka na szczyt" też dobrze się czytało.

Się pochwalę.
Wczorajsze nabytki...

Z pisajką cenne

Ja mam podobne wrażenia
Kiedyś jeździliśmy w skałki pochodzić po łatwych drogach i powiem, że rozmowy ze wspinaczami nas do tego w zupełności zniechęciły

Ja już też jestem po przeczytaniu książki o Mackiewiczu, trochę chaotycznie z tymi wypowiedziami różnych ludzi i na początku trzeba się przyzwyczaić, ale ogólnie Książka jak najbardziej na tak Byłem zaskoczony jego życiorysem ...
To ja chyba trochę negatywnie jestem zaskoczony Hajzerem, miałem zupełnie inny obraz o tym gościu ... i o ile zabrałem się ochoczo za tą książkę, to pod koniec już się męczyłem Ale zawsze warto sprawdzić samemu