Górskie Forum Dyskusyjne - Górski Świat

Od jakiegoś czasu planowałem odwiedzić te góry. I udało się. Z pomocą także naszych Forumowiczów, za co im bardzo dziękuję.
Poznawanie gór zaczęliśmy od Passo Giau (2236) i okolic czyli Nuvolau (2575) i Averau (2649). Dolomitkowe przetarcie wypadło całkiem nieźle.[attachment=46917][attachment=46918][attachment=46919]
Następny dzień to przejazd na Passo Pordoi (2239). Cel Piz Boe (3152). Ranek piękny. [attachment=46920][attachment=46921]Najpierw kolejką na Sas de Pordoi (2950) a potem na szczyt. Pojawiające się obłoki, mimo przesłaniania widoków, dodawały uroku.[attachment=46923][attachment=46924] [attachment=46925][attachment=46926]Powrót na przełęcz nie kolejką ale bardzo malowniczym szlakiem u podnóża Selli.[attachment=46927][attachment=46928]Tam byliśmy.[attachment=46929]
Kolejny dzień bardziej restowy - odwiedziny u dinozaura (2050) (masyw Pelmo).[attachment=46930][attachment=46931] (to się goście nabiegali).
Po dniu odpoczynkowym, był dzień, który okazał się najbardziej męczącym ze wszystkich - od wyjazdu z kempingu do powrotu minie prawie 15 godzin. Tego dnia udaliśmy się do San Martino di Castarozza (1487) [attachment=46932], by zobaczyć Altipiano[attachment=46937] i przejść się po ferratach Nico Gusela [attachment=46935]i Velo[attachment=46936]. Najpierw wjazd kolejką na La Rozettę (2635) [attachment=46933] a potem szlakiem na Passo di Ball (2443) [attachment=46934], z której wprost na ferratę. Na Velo trochę postraszyła nas burza, ale na strachu się skończyło. Ze schroniska Velo della Madonna (2368) [attachment=46939] zejście do San Martino.[attachment=46938]
Po takim dniu, dzień następny to zupełna laba. Jakieś pranko, zakupy itp.
Niestety okazało się, że żona także kolejny dzień będzie musiała sobie odpuścić (kolano). W tym dniu postanowiłem odwiedzić miejsce, które chyba najbardziej chciałem zobaczyć: amfiteatr Tofany. Żeby nie wracać tak późno jak z San Martino, pobudka o 4.45. Przy schronisku Dibona (2032) byłem już około 6.30. Autek już trochę stoi.
Cel mojej wędrówki - Tofana di Rozes (3225).[attachment=46940] Pogoda wyśmienita. Po chłodnej nocy (ok. 7 stopni C) powietrze jak kryształ.[attachment=46941][attachment=46942] Wejście do tunelu[attachment=46943] i potem dalej.[attachment=46944][attachment=46945][attachment=46946][attachment=46947]
cdn.

Amfiteatr w całej krasie.[attachment=46962][attachment=46963]Po ferracie jeszcze kawałek na szczyt. [attachment=46964]I na nim. [attachment=46965]W całej okazałości siostry Tofany[attachment=46966] i pozostałości wojenne.[attachment=46967]
Kolejny dzień to poniekąd plan a poniekąd konieczność. Kolano żony nie doszło w pełni do formy, dlatego też decyzja o odwiedzeniu Wenecji.[attachment=46968][attachment=46969][attachment=46970][attachment=46971][attachment=46972]
cdn.

Musiało być rewelacyjnie. Też się kiedyś tam wybiorę.

Po jednodniowej przerwie, następny dzień to powrót w góry. Pobudka o 6-tej. Nie bardzo wiemy co robić bo pogoda lekko smętna. O 7-mej decyzja o wyjeździe do Lavaredo. Chcieliśmy i my obejrzeć te wyjątkowe turnie. Wjazd autem na parking przy schronisku Auronzo (2320).[attachment=46982] Dalej, przez schronisko Lavaredo (2344)[attachment=46983] na przełęcz Lavaredo (2454).[attachment=46984] Zaplanowaliśmy przejście ferraty De Luca i wejście na Monte Paterno (2744). Ferrata zaczyna się tunelem[attachment=46985] a kończy megatunelem. [attachment=46993]Ze szczytu Monte Paterno piękne widoki,[attachment=46987] również na Tre Cime. [attachment=46986]Wyjście z tunelu niemal na Parówkę.[attachment=46988] W czasie, gdy żona odpoczywała przy schronisku Locatelli (2405), ja zdecydowałem się odwiedzić ferratę delle Scalete na Torre di Toblin (2617).[attachment=46989] Ciekaw byłem tych drabin [attachment=46990]wiodących na szczyt góry.[attachment=46991] Podobały mi się, w odróżnieniu od pewnej spotkanej tam dziewczyny, która delikatnie mówiąc, nie była tym zachwycona. Pierwszy raz zetknąłem się z takim histerycznym zachowaniem. Ale skończyło się dobrze a wieże Tre Cime zobaczyć powinien każdy[attachment=46992] bo prezentują się imponująco (i to z różnych perspektyw chociaż niekoniecznie z Torre di Toblin).
cdn.

Yoter.
Dzięki za pokazanie tych nie znanych i przypomnienie tych znanych okolic w Dolomitach.
Wstawka ze zdjęciami z romantycznej Wenecji-znakomita. Choć są tacy co twierdzą , że lepszym terminam na zwiedzanie jest kwiecień( mniej intensywne zapachy).

Przyznam, że jechaliśmy tam " z duszą na ramieniu". Też słyszeliśmy o brudzie i smrodzie w Wenecji, ale byliśmy mile rozczarowani. Pewnie,że nie było idealnie, ale służby porządkowe pracowały także w niedzielę. Przy tym ogromie ludzi, uważam, że było naprawdę ok. Nawet zapachy nie specjalnie przeszkadzały. Polecam Wenecję - każdy powinien ją zobaczyć, choćby w sierpniu!

Na kolejny dzień zaplanowaliśmy zwiedzanie tuneli na Laguzoi.[attachment=47049] Wypad stosunkowo restowy, zatem nie zrywaliśmy się zbyt wcześnie. Dopiero około 11-tej wyjechaliśmy na Passo Falzarego (2105). [attachment=47050]Tunelami przebiliśmy się na górę,[attachment=47051][attachment=47052][attachment=47053][attachment=47054][attachment=47055][attachment=47056] potem schronisko Laguzoi (2752) [attachment=47057]i świetny taras widokowy[attachment=47058] a potem na szczyt góry (2778).[attachment=47060] Na nim krzyż, przy którym są składane drobne monety, ale nie tylko do pojemnika.[attachment=47059]
W drodze powrotnej, dość osobliwa gra słońca na mijanych górach.[attachment=47061][attachment=47062]

cdn.

Yoter, szkoda, że nie poszliście odwrotnie. Cesarską ferratą do góry i tunelem potem w dół.

Trochę baliśmy się o żony kolana na tych wysokich stopniach w tunelu. Stasiu - następnym razem!

W następnym dniu zaplanowaliśmy odwiedzić Cristallo wraz ze sławnym schroniskiem Lorenzi (2932)[attachment=47089] i ferratą Ivano Dibona. [attachment=47087]Pobudka ok. 6-tej, pogoda niezła. Przy Rio Gere (1698)[attachment=47097] około 8.30. Korzystając z rad, na przełęcz udaliśmy się kolejkami. Do schroniska Son Forca (2235) [attachment=47082]poruszaliśmy się kolejką gondolową [attachment=47081]a potem kubełkową [attachment=47083]na przełęcz Staunies, by tam dopiero cieszyć się chodzeniem po górach. Taras widokowy przy schronisku jak najbardziej zasługuje na określenie "widokowy".[attachment=47084] [attachment=47086]Kilka spojrzeń w kierunku Marino Bianchi (innym razem), na Pelmo i Civettę [attachment=47085]i ruszamy. Pierwsza drabinka spowodowała dość spory zator. Ale widoki pierwsza klasa.[attachment=47088]Tak było przez mostek aż do Cristallino d'Ampezzo (3008).[attachment=47090] Potem luźniej. Jak w wielu miejscach także i tu wiele pozostałości po I wojnie światowej. [attachment=47093][attachment=47091] Mróweczki.[attachment=47092] Na szlaku.[attachment=47094]Nie przeszliśmy całej ferraty. Trochę późno byśmy schodzili. Po zejściu z przełęczy Alta podążyliśmy już w dół. [attachment=47095]Zejście z tej przełęczy - katorga. [attachment=47096]Ale wrażenia z dnia - super!


Kolejny dzień nie zapowiadał się zbyt rewelacyjnie. Prognoza pogody zapowiadała burzowe popołudnie. Nie bardzo było wiadomo co z tym dniem zrobić. Żona stwierdziła,że sobie ten dzień odpuści, a ja zdecydowałem się na mały wypad nieopodal kempingu - Monte Crot (2166) u podnóża Monte Pelmo. Z przełęczy Stualanza (1773) [attachment=47098]wprost na górę. Pogoda jednak niepewna. Po drodze trochę pokropuje. Towarzyszki. [attachment=47099]Wchodzę jednak na szczyt.[attachment=47100] Pusto. Cichutko. Potem ktoś się zjawia. Kilka fotek: na Pelmo [attachment=47101]i na dolinę Fiorentina. [attachment=47102]Powrót. W odpowiednim momencie. Kwadrans po zameldowaniu się w namiocie - burza i godzinna dobra ulewa! Udało się.


cdn.

Yoter, szkoda, że nie zrobiliście raczej M. Bianchi. Moja ulubiona. I. Dibbona tylko na początku jest ciekawa, potem nudnawa i daleko trzeba wracać. Ale i tak mieliście fajnie. Ja też raz schodziłem z I. Dibbona. Od wtedy dziękuję i wolęw dół kolejką. W tym roku widziałem jakieś ofiary, które szły pod kolejką. Ciekawe co mówili, kiedy wyszli. Katorga.

Kiedyś we wrześniu wychodziłem sąsiednim żlebem,była katorga, kolejka była już nieczynna a zejście pod kolejką ,właściwie zjeżdżanie na butach odbyło się szybko

Maka, przyznaj, że kiedy zjechałeś, to zaszłeś w Cortinie do sklepu i kupiłeś nowe buty.

Przeżyły to szusowanie bez najmniejszego uszczerbku, dobrze że miałem kijki lepiej wchodziło się w zakręty

No właśnie. Coś te moje butki kiepsko dały sobie radę. Żeby po kilku dniach w górach zaczynały mi się rozpadać? Maka pochwal się, w czym śmigasz po górach, że nie straszne im dolomitkowe piargi?