Dzień dobry Państwu.

Ostatni raz Ali i ja byliśmy w Tatrach 30 września na Bystrej. W warunkach wiosennych, jesiennych i zimowych. Przerwa dobrze na nas wpłyneła. Poszukalismy celu , do którego podejście można zmienić ( częściowo ) w podjazd. Mądrzy Słowacy dopuszczają możliwość dojechania autem pod Popradzkie Schronisko. Po kiego ... iść skoro można jechać ? Ali dzwoni - rezerwuje nocleg i dostaje pozwolenie na wjazd. Kultura i wygoda ponad wszystko. 5 rano wyjazd z Żywca ( z przygodami żarówkowymi ). Spod schroniska zamaskowani wychodzimy o 8.50. Nigdzie się nam nie spieszyło. Tylko cel się lekko zmienił. Udajemy się trasą na Rysy, a następnie odbijamy w lewo. Pogoda cudna. W końcu dobrzy ludzie odwiedzają Tatry. Tylko lodu na kamieniach od groma. W paru momentach sensowniej było obejść po skałkach bokiem niż odstawiać taniec na lodzie. Długi czas idziemy sami. Dopiero jak spoczniemy nad Wielkim Hińczowym to dotrze kilka osób. Wszyscy potem spotkamy się na szczycie Koprowego. Raz za czas wiatr, a tak to sielanka. Jak startowaliśmy spod schroniska to było - 6 stopni. Plus / minus było tak cały czas. Czas na zakosy na Koprową Przełęcz. Idziemy z gołego buta, śnieg nie sprzyją żelastwu. Sama Przełęcz po części zaśnieżona. Reszta trasy będzie już stale przez śnieg z prześwitującymi głazami. O 11.45 ruszamy z Przełęczy by zgodnie z czasem na drogowskazie zameldować się na szczycie o 12.30. W końcu przepisy to przepisy Wkoło widać wszystko co można zobaczyć. Na szczycie około 10 osób. Jestem na Koprowym drugi raz - drugi raz taka widoczność. Schodząc wyciągamy czekany. Jeden trawers ( około 40 metrów ) jest dość nachylony, a pod nim śnieg aż do dna doliny. Po co ryzykować. Raków nie ubieramy choć były postacie idące w nich nawet pod próg Hińczowej Doliny. Wracamy na Przełęcz. Tam dochodzą kolejne typki, Słowacy i ( chyba ) Węgrzy. Z Polaków tylko my byliśmy. Staczamy się nad stawy i dalej do Popradzkiego. I znów jazda figurowa na lodzie. Dość denerwująca. Zaliczyć upadek 10 minut przed schroniskiem nie za bardzo nam się podoba. Ale złazimy w dobrym zdrowiu fizycznym. I meldujemy się, odbieramy elegancki pokój ( w końcu hotel to hotel ) i schodzimy na uzupełnienie płynów. Uzupełnilismy.

Dobranoc Państwu.

Wstajemy w niedzielę. Czas oczekiwania na zamówione śniadanie - 45 minut. Zdążyło wystygnąć. Z rana trochę chmur, długo gór nie widać. Ale zdołalismy popodziwiać modne ostatnio Tatry Bielskie. Z najmodniejszym Hawraniem na czele. W dom wtaczam się przy dźwiękach Hejnału Żywieckiego. Wyprawę należy zaliczyć do udanych.

Do widzenia Państwu.

Nie dziwię się, że byliście sami - 99% Polaków w tym czasie zdobywa cmentarze.

Pogodę mieliście pewnie za karę?

Do widzenia Panu.

Po tak długiej przerwie, jak na Ciebie Łukaszu, nieobecności w Tatrach, to faktycznie musiałeś być ich wygłodniały jak wilk. Przewrotność raczej jest domeną kobiet, ale widzę, że i Tobie ta cecha jest nieobca. Przymiotnik zawarty w temacie zdecydowanie zaprzecza rzeczywistości, a przynajmniej taki wniosek można wysnuć z Twojego opisu. Pomijając tą jazdę figurową na lodzie, wyprawę na pewno można, co zresztą sam potwierdzasz, zaliczyć do bardzo udanych. Na szczęście ryzyko, jakie podjęliście nie zakładając żelaznych zelówek, nie skutkowało żadnym nieszczęściem i chwała Bogu. Jakbyś tylko jeszcze jakoweś foteczki raczył mój panie wrzucić, to byłaby pełnia szczęścia.

Z tego wynika, że należymy z Alim do osób pamiętających o zmarłych w innych dniach

Pogoda to była pokuta za wspaniałe warunki pogodowe w Sądeckim

Do zobaczenia Panu.

Proszę Cię bardzo Markusie Lapikusie :

                       

                       

                       

           

Ten post był ostatnio modyfikowany: 02-11-2009 01:58 PM przez Łukasz.

Ciąg dalszy:
           
       

Orzesz...
Skandal...

Jestem w pełni usatysfakcjonowany
A Błogosławieni nagrody w niebiosach szukać będą.

Te, Łukasz, proponuję Ci te Bielskie wstawić w szranki do kalendarza. I możesz liczyć na mój głos.

Te, Sokół, w sumie listopadowego zdjęcia nie dawałem. Przemyślę to.

Moim zdaniem jest świetne.

Mam nadzieję, że wychodząc z TANAP-u dobrze zamknęliście za sobą "drzwi wejściowe", by do przyszłego lata nikt tam się nie kręcił. Klucz od kłódki masz przy sobie? W razie czego pożycz.


http://www.gorskiswiat.pl/forum/attachme...?aid=27450

To zdjęcie też mi pachnie konkursem.

Mimo pogody wycieczkę wypada zakwalifikować do udanych

Chyba nie wiem o co chodzi Jaka straszna pogoda Nic lepszego nie mogło być. Trochę śniegu i lodu, to pestka. Głównie, że Oskarek świecił na całego.

Fajne focie Łukasz)dorzuć do konkursu kalendarzowego)