Edyto - proponuje inną wersje - sandały i getry piłkarskie.

P.s. Jako, że ten temat został "napiętnowany" procentami , i jam to uczynił ... to pozwolę sobie opisać tu pewne wydarzenie związane z górą Pilsko. Anno i Przemku pozwolicie ? Dziękuje

Końcem lat 90 o górach wiedziałem tyle, że stoją wokół mego miasta rodzinnego. Udzielałem się wtedy jako futbolista nożno - ręczny w druzynie TS Koszarawa Żywiec. Podczas przygotowania letniego do sezonu przyjechała do naszego klubu kobieta będąca wnuczką przedwojennego piłkarza Koszarawy. Ten człowiek poprosił w swoim testamencie o ... rozsypanie jego prochów z Pilska. W trakcie kampani 39 poprzez Pilsko dostał się do Rumuni i dalej. Był potem piłkarzem kadry Armii Andersa. Odebralismy urnę i udalismy się busem do Korbielowa, a potem trasą na szczyt. Poczekalismy na nim na wiatr w stronę Polski i wtedy rozsypalismy prochy. Powiem Wam - to było wyjątkowe przeżycie.

P.s. Za pamięć zmarłego wypilismy w Żywcu.

Łukaszu, to bardzo wyjątkowe przeżycie. Cieszę się, że o tym napisałeś. Wybierając sie kolejny raz na Pilsko- jesienią, z pewnością wspomnę opisaną przez Ciebie historię.

Byłem później parokrotnie na Pilsku i zawsze o tym pamietam. Nawet pamietam miejsce, w którym otwarlismy urnę.

P.s. Daj znak wtedy jesienią.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 22-07-2009 07:43 AM przez Łukasz.

Faktycznie Łukaszu- masz wyjątkowe i niezapomniane przeżycie związane z Pilskiem

o Ania to szybko tam wracasz

Poniżej kilka fotek od Ciebie:

                                       

Ten post był ostatnio modyfikowany: 22-07-2009 08:17 AM przez przemo.

Bardzo sie ciesze, że to zrobiłeś, bo pewnie ja bym sie przez tydzień do tego zbierała.

Tak, planuję jesienne wyjście, również za poradą Paaula gdzie sie tym razem udać w zamian za to sztywne pseudo schronisko na Miziowej. Podobają mi sie tamte strony i chciałabym je lepiej poznać. Uwielbiam jesień i chętnie zobaczę jak te wszystkie krzaki porastające zbocze Pilska zmieniają kolory

No, moi kochani. Toście dali czadu w poza szlakowym wyjściu na Babią. Pewnie do tej pory przecinka w zaroślach jeszcze nie zarosła. Pogoda też jakoś za bardzo Was nie rozpieszczała. Ale, może to i dobrze. Im więcej nieplanowanych atrakcji, tym więcej w pamięci zostaje.

lapikusie, masz całkowitą racje. Poza tym muszę przyznać ze to lesne przejscie w zasadzie w poszukiwaniu szlaku było bardzo przyjemne- mi sie podobało. Nie trzeba było cały czas chodzić po chaszczach pod górę, bo jest tam dosc wiele dróżek i dróg, wiec nie było tak źle. Na przecinkę tez nie szlismy i niczego nie demolowaliśmy z poszanowaniem dla parku narodowego- szlismy szlakiem narciarskim. Szło sie niecodziennie- wysokie paprocie, kwiaty, troche terenu podmokłego, zero ludzi, słonko, ptaszki... nie wiem czy przemo wspomniał o tym jakie piękne stado dorodnych saren spotkaliśmy na tym szlaku! Gdyby nie te upiorne muchy byłoby idealnie
I napewno w pamięci to pozostanie (nawet te muchy)

Płazów i gadów nie było ?

nooo.... nie musieliśmy używać maczety do wyrąbywania ścieżki
szliśmy głownie drogami
krokodyli i węży nie spotkaliśmy, ale tylko wielkiego... grzyba

No, to całkowicie zmienia postać rzeczy. A ja myślałem, że okrzykniemy Was pionierami tego nowego szlaku. A tu nici z tego, poszliście na łatwiznę - dróżki, ścieżki, słonko, kwiaty - jeszcze tylko asfaltu brakuje. Oj, nie ładnie...nie ładnie. Proszę mi się poprawić na drugi raz.

najśmieszniejsze było to że prawdopodobnie szlak mieliśmy naprawde blisko, tylko jakoś wciąż nie mogliśmy na niego trafić

Ty sie lepiej przyznaj ze i tak nam zazdrościsz

Bo to szlak ruchomy

I to jeszcze jak - przyznaję się bez bicia. Ale nowo powstałego szlaku i tak Wam nie zaliczę!!!