28-06-2011, 07:51 PM
Wyjazd na Osobita planowałem już w czwartek w Boże Ciało ,ale udało sie dopiero w sobotę,Wyjeżdżając z domu zaczęło padać no ale powiedziałem sobie nie będę patrzał na prognozy jadę i już .Do Zwerowki dotarłem na 19, szczyty wyższych gór pokrywały ciemnie chmury co robic tak nieraz bywa [attachment=38729],na pocieszenie w schronisku zamówiłem co nieco dla duszy[attachment=38730]od razu świat poweselał za oknem pokazało sie takie cudo[attachment=38731]
.Jak się samemu jedzie to wiecie że mimo ludzi wokół to nie ma do kogo gęby otworzyć .Rano pobudka 4.00, kawa ,śniadanko i 5,03 wychodzę na szlak .Trochę sie obawiałem wczesna pora ,szlak mało uczęszczany niedzwiadki na Osobitej to podobno norma
.Przy stawku pod zwerowka wystraszyłem stadko jeleni ,a raczej one mnie [attachment=38732],nastepnie polana Jaworina [attachment=38733],potem mały mostek i zaczęło sie
wyciskacz potu jak Stasio mówi ,wzdłuż strumienia wyżej mijałem polanki które wd.Nyki mają byc wiszącymi ogrodami pełnymi żół ,nie do palenia żeby nie było
[attachment=38734].Wiecie jak ja kocham podejścia , przełęcz wita mnie słońcem pewnie w nagrode [attachment=38735][attachment=38736].Sama przełęcz jest rozległa halą ,tak że widokowe miejsce .Szlak na szczyt Osobitej jest zamknięty od 1989 roku ,ale nie wiedomo czemu nie zarósł
Co do widoków ze szczytu to NIE WIEM ,ale szlak to dopiero stromizna [attachment=38737][attachment=38738]Dalsza droga w strone Grzesia to typowa graniówka góra dół w lesie ,paprociach i krzakach jagodowych z kilkoma prześwitami na grań Rohaczy [attachment=38739][attachment=38740]. Na jednej z polan możemy zobaczyć jak nam Tatry pękają [attachment=38741]
Przed Grzesiem na szlaku na dowód że misie w Tatrach żyją zobaczyłem tropy prowadziły w przeciwna stronę pewnie jak mnie zobaczył to schował sie bidoczek w lesie [attachment=38742].Na Grzesiu spotkałem pierwszego turyste ,trase z grzesia na rakon znacie wiele r5azy była opisywana na forum [attachment=38743][attachment=38744][attachment=38745][attachment=38746].Rakoń przywitał mnie chłodem ,i porywistym wiatrem ,Wołowiec pokryty był cały czas chmurami postanowiłem zejść na zabrat a potem do Tatlikowej chaty na podratowanie wątroby
[attachment=38747][attachment=38748][attachment=38749].W Tatlikowej byłem o 11.00 przecież nie bedę wracał o tej porze ,został mi ostatni nie znany dla mnie szlak w rohackiej dolinie Rohackie plesa.Trasa jest popularna ścieszką ,ale tłumów nie ma .poprowadzona wśród kosówek i want i oczywiście malowniczych stawków w których odbijają sie najwyszcze szczyty rohackiej doliny.[attachment=38750]
[attachment=38751][attachment=38752][attachment=38740]Po dojściu do progu odsłania sie widok na otoczenie spalonej doliny[attachment=38753]i w strone Osobitej i rohackiej doliny[attachment=38754]Pozostało tylko zejśc do adamkuli obok rohackiego wodospadu [attachment=38755]trasa dała mi w kośc te kilka kilometrów asfaltu do zwerowki potrafi wykończyc dobrze że rohacki bufet dobrze zaopatrzony
[attachment=38756]no i ostatnie metry na autopilocie do samochodu[attachment=38757]Godzina 14,30 od piątej na szlaku i jeszcze czeka mnie powrót samochodem ,ale to już nic ciekawego

.Jak się samemu jedzie to wiecie że mimo ludzi wokół to nie ma do kogo gęby otworzyć .Rano pobudka 4.00, kawa ,śniadanko i 5,03 wychodzę na szlak .Trochę sie obawiałem wczesna pora ,szlak mało uczęszczany niedzwiadki na Osobitej to podobno norma
.Przy stawku pod zwerowka wystraszyłem stadko jeleni ,a raczej one mnie [attachment=38732],nastepnie polana Jaworina [attachment=38733],potem mały mostek i zaczęło sie
wyciskacz potu jak Stasio mówi ,wzdłuż strumienia wyżej mijałem polanki które wd.Nyki mają byc wiszącymi ogrodami pełnymi żół ,nie do palenia żeby nie było
[attachment=38734].Wiecie jak ja kocham podejścia , przełęcz wita mnie słońcem pewnie w nagrode [attachment=38735][attachment=38736].Sama przełęcz jest rozległa halą ,tak że widokowe miejsce .Szlak na szczyt Osobitej jest zamknięty od 1989 roku ,ale nie wiedomo czemu nie zarósł
Co do widoków ze szczytu to NIE WIEM ,ale szlak to dopiero stromizna [attachment=38737][attachment=38738]Dalsza droga w strone Grzesia to typowa graniówka góra dół w lesie ,paprociach i krzakach jagodowych z kilkoma prześwitami na grań Rohaczy [attachment=38739][attachment=38740]. Na jednej z polan możemy zobaczyć jak nam Tatry pękają [attachment=38741]
Przed Grzesiem na szlaku na dowód że misie w Tatrach żyją zobaczyłem tropy prowadziły w przeciwna stronę pewnie jak mnie zobaczył to schował sie bidoczek w lesie [attachment=38742].Na Grzesiu spotkałem pierwszego turyste ,trase z grzesia na rakon znacie wiele r5azy była opisywana na forum [attachment=38743][attachment=38744][attachment=38745][attachment=38746].Rakoń przywitał mnie chłodem ,i porywistym wiatrem ,Wołowiec pokryty był cały czas chmurami postanowiłem zejść na zabrat a potem do Tatlikowej chaty na podratowanie wątroby
[attachment=38747][attachment=38748][attachment=38749].W Tatlikowej byłem o 11.00 przecież nie bedę wracał o tej porze ,został mi ostatni nie znany dla mnie szlak w rohackiej dolinie Rohackie plesa.Trasa jest popularna ścieszką ,ale tłumów nie ma .poprowadzona wśród kosówek i want i oczywiście malowniczych stawków w których odbijają sie najwyszcze szczyty rohackiej doliny.[attachment=38750][attachment=38751][attachment=38752][attachment=38740]Po dojściu do progu odsłania sie widok na otoczenie spalonej doliny[attachment=38753]i w strone Osobitej i rohackiej doliny[attachment=38754]Pozostało tylko zejśc do adamkuli obok rohackiego wodospadu [attachment=38755]trasa dała mi w kośc te kilka kilometrów asfaltu do zwerowki potrafi wykończyc dobrze że rohacki bufet dobrze zaopatrzony
[attachment=38756]no i ostatnie metry na autopilocie do samochodu[attachment=38757]Godzina 14,30 od piątej na szlaku i jeszcze czeka mnie powrót samochodem ,ale to już nic ciekawego

Znam to podejście na przełęcz. Mogę się pochwalić, że je miałem to szczęście jeszcze przed zamknięciem szlaku być na Osoabitej. Wtedy jako młokos to się latało po górach. Chyba już nikt nie wie, że kiedyś na Zverovce było nawet pole namiotowe i miałem tam kiedyś możliwość spędzić podróż poślubną.
Będziesz je częściej pisał z naszych wypraw.
Wszystko tak, jak lubię. Całość kojarzy mi się z powieściami Jacka Londona (chociaż brakuje mi elementu gorączki złota
)
hehehhh w drugą stronę był powiadasz, zachęciło Cię to do szybszego marszu