Górskie Forum Dyskusyjne - Górski Świat

Pełna wersja: Łyk kultury .... nie tylko górskiej
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Tak sobie pomyślałam, że kultura jeszcze nikomu nie zaszkodziła giggle

A że nie bardzo wiedziałam, gdzie wkleić parę słów z naszej (tj. mojej i IwonyS ) wyprawy do Poznania, więc oto i ten temat.

Relacja ta jest autorstwa IWONY , a że
bidulka jest nadal mocno ograniczona czasowo to wyręczam ją technicznie.
Miłej lektury Smile
Zingaro to największy i najlepszy teatr konny na świecie?.
Współtwórcą i autorem sukcesu Zingaro od 1984r jest Bartabas, jak również wyjątkowy zespół, którego współpraca opiera się na wspólnocie i pełnym oddaniu koniom, stanowiącym kluczowy element istnienia teatru.

Battuta ? oszałamiające przedstawienie Zingaro, po raz pierwszy została zaprezentowana w 2006 r w Istambule, by następnie przez Francję, Szwajcarię, Luksemburg, Hong-Kong dotrzeć do Poznania.
Wioska Zingaro ? ze swoim cygańsko-cyrkowym charakterem powstawała wiele tygodni; należało doprowadzić wodę, wyrównać teren i wyłożyć specjalną nawierzchnię, postawić namiot centralny na 1200 osób oraz namioty na stajnie dla koni, służące do rozgrzewki, a także biura i garderoby. Teatr Zingaro wyznaczył bowiem bardzo precyzyjne warunki, które musiały być spełnione, by wystawienie Battuty mogło być możliwe?

Od kilku tygodni z niecierpliwością czekaliśmy na to, by na własne oczy przekonać się, na czym polega magia Zingaro.
Przed godziną 18:00 dotarliśmy na miejsce. Naszym oczom ukazała się wioska Zingaro nad jeziorem maltańskim. Ruszyliśmy do namiotu recepcyjnego. Pierwsza lektura otrzymanych folderów. Wiemy już, że pomysł realizacji Battuty pojawił się po wizycie Bartabasa w Rumunii i po poznaniu tamtejszej muzyki. Cygańska historia i poczucie wolności Cyganów ma tu być kanwą? Modlę się w duchu, by choć przez moment nie przypominało to Ciechocinka i artystów spod znaku Dżianni i don Wasyl? Ale jakoś dziwnie jestem spokojna... Czytam dalej, że wolność, rozumiana jako uwolnienie się od troski o to, co przyniesie dzień jutrzejszy, niesie ze sobą element ryzyka. Ryzyko, niebezpieczeństwo ? w jeździectwie wyrażane są przez prędkość koni w galopie. Przecież właśnie obraz galopującego konia metaforycznie kojarzy się nam ze swobodą i wolnością. Dlatego myślą przewodnią Battuty jest szybkość, gwałtowne tempo i zmiana. Foldery obiecują, że Bartabas zabierze nas w podróż- wędrówkę w świat dzieciństwa, w którym przeplatają się ze sobą niczym w kalejdoskopie, w niekończącym się kołowrotku zdarzeń, utracone obrazy i wspomnienia. Brzmi interesująco?
Kilkanaście minut po 19:00 kierujemy się do głównego namiotu. Jeszcze informacje o bezwzględnym zakazie robienia zdjęć, filmowaniu, zasadach bezpieczeństwa i wkraczamy w świat Zingaro. Namiot tonie w mroku? Najpierw słyszymy szum wody, rechot żab, a w nozdrzach zapach świeżego drewna?. Naszym oczom ukazuje się scena-arena spowita w mroku? Jej centralny punkt stanowi ogromy słup wody. Ta niesamowita fontanna jest z nami od początku do końca spektaklu niczym metafora biegnącego i nieustannie odradzającego się życia. Nasze oczy przyzwyczajają się do mroku. Zauważamy, że koło fontanny znajdują się konie? Liczę? jest ich 16! W tym jeden biały! W ultrafiolecie wygląda jak zjawa? Z ust wszystkich widzów wydobywają się ochy i achy zachwytu!
Przemarsz cyganów jest preludium tego co będzie się działo przez najbliższy czas? Napięcie rośnie i tempo też. Muzycy z dwóch kapel rumuńskich ? smyczkowej Taraf de Transylvania i dętej Fanfara Shukar nawiązują kontakt z widzami i aktorami. Tempo i napięcie rośnie ? na scenie pojawia się następnie 11 koni ? jeden czarny i 10 izabelowatych. Biegną swobodnie podążając za swoim czarnym przewodnikiem. Odsłona trzecia to charakterystyczny element wszystkich spektakli Zingaro ? koń w galopie, a na nim jeździec trzymający za nogi podrywającego się do lotu ptaka. Gęś jest mechaniczna, nie ma tu mowy o żadnym maltretowaniu zwierząt o czym przekonamy się jeszcze? Kolejna scena to plastyczna wizja, kołowrót, zamęt prędkości, zapierające dech w piersi popisy zdolności jeźdźców, wspaniałe konie. Trzech aktorów daje nam popis niesamowitej woltyżerki. Jak oni to robią? Niesamowite!!!. Pełny galop i przejście pod brzuchem konia! Nie próbujcie tego sami.
Szaleni jeźdźcy przy wtórze dialogu dwóch orkiestr znikają, a na scenie pojawia się tajemnicza panna młoda na białym koniu. Majestatycznie porusza się na białym przepięknym koniu. Raz, dwa? zmiana nogi w galopie co dwa tempa? To dresaż na najwyższym poziomie. Zachwyt budzi jej długi na kilka metrów welon przytrzymywany tylko przez jeden balonik przytwierdzony na jego końcu. Szaleństwa ciąg dalszy? Pojawiają się kolejni jeźdźcy ? w dobrze skrojonych i dopasowanych surdutach konwersują we dwóch na zadzie konia. Karkołomne salto na galopującym rumaku! Buzie same otwierają się z zachwytu! I znów pojawia się tajemnicza panna młoda, tym razem powiewają za nią dwa welony ? jej ręce niczym skrzydła unoszą się w powietrzu. Przemierza życie typowe dla awanturników. Chwila oddechu, jest pięknie? Tempo wzrasta, gdy dwie amazonki goniąc się wzajemnie zbierają pranie. Jest w tym tyle radości i swobody? Następnie 6 jeźdźców daje nam popis fantastycznej woltyżerki ? to mistrzowskie pokazy umiejętności niczym z filmów kowbojskich. Teraz coś dla pań? Przystojny aktor, oczywiście na grzbiecie galopującego wierzchowca, daje nam wysmakowany pokaz? striptizu. Wyrafinowany pomarańczowy surdut ląduje na ziemi? Zostaje w cudnym trykociku w panterkę niczym plażowy dandys z lat 20-tych? Kobiety są oczarowane, piszczą jak na Chippendalesach! O nie, nie ma w tym nic z tandety?. Aktor przebiega przez fontannę i? zostawia niedosyt! Co będzie dalej?!! Wirtuoz skrzypiec nawiązuje dialog z orkiestrami. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że aktor gra na skrzypcach stojąc na końskim grzbiecie! I znów pojawia się panna młoda? Majestat i ten widok!!! Muzyka staje się coraz szybsza i jesteśmy świadkami porwania pięknej Cyganki przez młodzieńca. Nie jest tak łatwo, dziewczynę przechwytuje ojciec. Ona ucieka do ukochanego, miłość czy może namiętność zwycięża. Na koniec Cyganka wybiera nie mężczyznę, lecz konie ? dwa dzikie wierzchowce?
Wariacji muzycznych ciąg dalszy? Była już gra na skrzypcach? Teraz aktor gra na tubie, na koniu oczywiście! Pojawia się znów panna młoda. Pokaz dresażu. - tym razem jesteśmy oczarowani kilkoma wysmakowanymi piruetami wykonanymi w galopie.?
Galopada goni galopadę. Pojawia się nasza znajoma zakochana para.. Ona przytulona do niego, pędzą przed siebie. Goni ich czterech jeźdźców z ojcem na czele. W dłoniach dzierżą miotłę, widły, karabin . Oj? młodzi coś przeskrobali? A może to zakazana miłość?
Na arenie pojawiają się dwa płoty i korowód koni ? amazonka na białym koniu prowadzi za sobą 4 kare rumaki. Swobodnie skaczą po kolei przez przeszkodę. Kare nie mają na sobie nawet kantarów! Czerwień spowija scenę, na której za chwile ujrzymy białego fryza i parę jeźdźców. Ona wykonuje przepiękne akrobacje. Za chwilę przegalopuje przed nami znajoma para zakochanych ? trzymając się za ręce pokonują razem przeszkody. Za nimi, niczym wiatr pędzą 4 kare wierzchowce. Następnie 7 panów zachwyca nas jazdą na 14 koniach?
Na arenie pojawia się niedźwiedź?. Po chwili zauważamy, że niedźwiedź to przebrany aktor. Jego kostium robi niesamowite wrażenie, jest dopracowany do perfekcji (ma nawet pazury i kaganiec na pysku). Koleżanka siedząca obok oddycha z ulgą (jakby wzięli prawdziwego niedźwiedzia, to by przegięli! ? mówi). Niedźwiedzie zawsze obecne były w taborach cygańskich więc i tu nie mogło go zabraknąć. Misia uczymy jeździć konno? Nie jest to łatwe, bo misio ma charakterek? Na naszych twarzach pojawia się uśmiech? Okazuje się, że miś ma jednak talent i za chwilę wyprostowany w lekkością baletnicy balansuje na grzbiecie rumaka i robi sobie żarty ze swojego ?trenera?
Krótkie wyrównanie nawierzchni w stylu mafijno-sycylijskim i na arenę wpada kawalkada najdziwniejszych pojazdów ? furmanek, karoserii starych citroenów, kariolek i ich dziwnych pasażerów. Widzimy osobę w trakcie kąpieli lub jedzenia krwistego befsztyka, palaczkę fajki, graczy w karty, tragarza kartonów uciekającego przed ptasią grypą, karawan z nieboszczykiem, wóz z anteną satelitarną, wóz weselny. A na końcu tej dzikiej gonitwy zakonnica szarżująca na ślicznym osiołku!
Po tej feerii barw przez arenę przebiega jeździec na karym koniu w towarzystwie 9 izabelowatych, następnie amazonka wraz z 14 karymi towarzyszami. Nadchodzi noc? Konie chłodzą się w fontannie?. Przedstawienie dobiega końca?. Muzyka robi się łagodna i nostalgiczna. Czy to już koniec???
Ostatni akcent ? jeździec i podrywający się do lotu ptak z trzeciej sceny? Obaj zamykają klamrą całe przedstawienie?
Osiemnastu jeźdźców, w tym cztery kobiety pokazują się po raz ostatni widzom. Oklaskujemy ich, wspaniałe konie (było ich razem 38) i osiołka. Od braw bolą ręce. Dziękujemy Zingaro owacjami na stojąco?
I tylko powrót do rzeczywistości jakiś taki?. dziwny. Wracamy z krainy czarów?.

zdjątka:
http://www.swiatkoni.pl/index.php?p=11&idgal=968
Czytając tą pięknie i z wielkim rozmachem napisaną relację oraz oglądając fotki stwierdzam, że musiało to być niesamowite widowisko! Wspaniałe macie hobby Hellu i Iwonko! W każdym słowie relacji czuć jak bardzo kochacie konie..Pozdrawiam serdecznie!Smile
Bardzo plastyczny opis .Mimo żem nie koniolub ( a to za sprawą takiego jednego cwaniaczka który pozostawił mi na stawie biodrowym odcisk kopyta i przez pół roku miałem problem z chodzeniem) to chętnie bym taki pokaz oglądnął.
Eeee ..... koń w galopie = symbol wolności ....... . Pewnie tak ale dla mnie symbolem wolności jest ptak
Wolny jak ptakSmile Ot co
Pozdrawiam dziewczyny
Fajna sprawa to przedstawienie!

Konie to najcudowniejsze stworzenia na swiecie :

http://pl.youtube.com/watch?v=1tPtzT0Uur...re=related
Niesamowite zdjęcia - musiało się dziać, a czlowiek nigdy wczesniej nie słyszał w ogóle o takich przedstawieniach.
Przekierowanie